ISSN: 2630-5720

Quick Search




Our Experience of Permanent Brachytherapy in Localized Prostate Cancer []
. Ahead of Print: HNHJ-62681 | DOI: 10.14744/hnhj.2018.62681

Our Experience of Permanent Brachytherapy in Localized Prostate Cancer

Abdullah İlktaç1, Senad Kalkan1, Selahattin Çalışkan2, Orhan Koca3, Metin İshak Öztürk3, Muhammet İhsan Karaman4
1Department of Urology, Bezmialem Vakif University, Istanbul, Turkey
2Department of Urology, Health Sciences University, Kanuni Sultan Süleyman Research and Training Hospital, Istanbul, Turkey
3Department of Urology, Health Sciences University, Haydarpaşa Numune Research and Training Hospital, Istanbul, Turkey
4Department Of Urology, Istanbul Medeniyet University, Istanbul, Turkey

INTRODUCTION: In this study, we present short-term results of our brachytherapy series in patients with localized prostate cancer administered by a team led by urologists.
METHODS: Forty-one patients who underwent prostate brachytherapy between September 2003 and January 2007 were evaluated. All patients had biopsy-proven adenocarcinoma. Low dose rate (LDR) Iodine-125 prostate brachytherapy was performed under general anesthesia according to intraoperative-interactive planning and peripheral loading technique. Preoperative and follow-up Prostate Specific Antigen (PSA) levels, International Prostate Symptom Scores (IPSS) and International Index of Erectile Function-5 (IIEF-5) scores of all patients were determined.
RESULTS: Preoperative mean PSA, Gleason score and prostate volume of the patients were 7.7±5 ng/ml (4-22.5), 5.8±0.9 (4-8) and 36.8±12.6 ml (15-58 ml) respectively. The mean age of the patients was 62.3±6.3 (52-76) years. The mean follow-up period was 36.5 (7-60) months. Mean PSA value at the third (1.4±1.3 ng/ml) and sixth months (1.0 ± 0.7 ng/ml) was significantly lower than preoperative mean PSA value (p <0.05). There was no significant difference between preoperative mean IPSS score (12.1±5.3) and mean IPSS scores at the third and sixth postoperative months (13.5±6.5 and 11.7±7.5 respectively, p>0.05). There was no significant difference between the mean preoperative IIEF score (14.2±2.6) and mean IIEF scores at the third and sixth postoperative months (11.3±6.5 and 10.8±7.5 respectively, p>0.05). TURP was performed in 2 patients after brachytherapy because of chronic urinary retention in one patient and because of increased lower urinary tract symptoms in other patient. One patient was referred to radiotherapy due to inadequate radioactivity in the dosimetric control tomography.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Brachytherapy is an effective method in the treatment of localized prostate cancer and it is recommended in current guidelines despite the recent decline in its use.

Keywords: Brachytherapy, Iodine-125, Prostate Cancer

Lokalize Prostat Kanseri Tedavisinde Kalıcı Brakiterapi Deneyimimiz

Abdullah İlktaç1, Senad Kalkan1, Selahattin Çalışkan2, Orhan Koca3, Metin İshak Öztürk3, Muhammet İhsan Karaman4
1Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi, Üroloji Anabilim Dalı, İstanbul
2Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Kanuni Sultan Süleyman Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Üroloji Kliniği, İstanbul
3Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Üroloji Kliniği, İstanbul
4İstanbul Medeniyet Üniversitesi, Üroloji Anabilim Dalı

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu çalışmamızda, ülkemizde lokalize prostat kanserli hastalara üroloji uzmanları önderliğindeki ekip tarafından uygulanan brakiterapi serisinin kısa dönem sonuçları sunulmaktadır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Kliniğimizde Eylül 2003 - Ocak 2007 tarihleri arasında prostat kanseri nedeniyle prostat brakiterapisi yapılan 41 hasta değerlendirildi. Tüm hastalarda biyopsi ile kanıtlanmış adenokarsinom mevcuttu. Hastalara, genel anestezi altında, intraoperatif-interaktif planlama ile periferal yükleme yöntemine göre LDR prostat brakiterapisi uygulandı. Tüm hastaların ameliyat öncesi ve takiplerindeki Prostat Spesifik Antijen (PSA) seviyeleri, Uluslararası Prostat Semptom Skoru (IPSS) ve Uluslararası Erektil Fonksiyon İndeksi (IIEF) değerleri kaydedildi.
BULGULAR: Hastaların operasyon öncesi ortalama PSA, Gleason skoru ve prostat volümleri sırasıyla 7.7±5 ng/ml (4-22.5), 5.8±0.9 (4-8) ve 36.8±12.6 ml (15-58 ml) idi. Hastaların ortalama yaşı 62.3±6.3 (52-76) idi. Ortalama takip süresi 36.5 (7-60) aydı. Brakiterapi sonrası 3. (1.4±1.3 ng/ml) ve 6. (1.0±0.7 ng/ml) aylardaki PSA değerleri operasyon öncesi değerlerden istatistiksel anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.05). Operasyon öncesi (12.1±5.3) ve operasyon sonrası 3. ve 6. aylardaki IPSS değerleri (sırasıyla 13.5±6.5, 11.7±7.5, p>0.05) karşılaştırıldığı zaman anlamlı bir fark olmadığı görüldü. Operasyon öncesi (14.2±2.6) ve operasyon sonrası 3.ve 6. aylardaki IIEF değerleri (sırasıyla, 11.3±6.5, 10.8±7.5, p>0.05) karşılaştırıldığı zaman da anlamlı bir fark bulunmadı. Operasyon sonrası 2 hastada kronik üriner retansiyon gelişti ve bir hastaya kronik üriner retansiyon, bir hastaya da artmış alt üriner sistem yakınmaları nedeni ile brakiterapiden 6 ay sonra TURP uygulandı. Toplam 41 hastanın sadece bir tanesinin 1.ay kontrol dozimetrisinde soğuk kaldığının (yetersiz radyoaktivite) gözlenmesi üzerine hasta EBRT’ye yönlendirildi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Son dönemlerde kullanımı giderek azalmasına rağmen Brakiterapi, lokalize prostat kanseri tedavisinde etkili, güncel kılavuzlarda önerilen bir yöntemdir

Anahtar Kelimeler: Brakiterapi, İyot 125, Prostat Kanseri



Corresponding Author: Abdullah İlktaç, Türkiye
LookUs & Online Makale