GİRİŞ ve AMAÇ: Glukagon-benzeri peptid-1 (GLP-1) reseptör agonistleri ve çift etkili GIP/GLP-1 agonisti tirzepatid, tip 2 diyabet ve obezitenin tedavisinde giderek daha sık reçetelenmektedir. Klinik çalışmalar bu ilaçların kardiyovasküler açıdan olumlu profillere sahip olabileceğini düşündürse de, bu ajanlar arasında kardiyovasküler advers olayların (KVAO) karşılaştırmalı post-pazarlama verileri sınırlıdır.
YÖNTEM ve GEREÇLER: 2020–2025 yılları arasında FAERS veritabanında semaglutid, liraglutid veya tirzepatide’nin tek şüpheli ilaç olarak yer aldığı bildirimler incelendi. Dört alanda tanımlanan (aritmi, iskemik, hemodinamik, tromboembolik) en az bir KVAO içeren bildirimler belirlendi. KVAO oranları hesaplandı, olay spektrumları özetlendi ve ciddi sonuçlar (hospitalizasyon, yaşamı tehdit eden olay, ölüm) ilaçlar arasında ki-kare testleri ve risk oranlarıyla karşılaştırıldı.
BULGULAR: Toplam 26.930 monoterapi bildiriminde 1.765’inde (%6,6) ≥1 KVAO saptandı. KVAO oranları liraglutid için en yüksek (%12,8), ardından semaglutid (%9,5) ve tirzepatid (%5,3) idi (p<0,0001). Yaygın KVAO’lar arasında çarpıntı, kalp hızı artışı, kan basıncı dalgalanmaları ve senkop yer aldı. Majör iskemik veya trombotik olaylar tüm ilaçlarda nadirdi. Ciddi sonuçlar, liraglutid bildirimlerinde %36,0, semaglutid için %29,7 ve tirzepatid için %31,3 oranında görüldü (p=0,38). Tirzepatid bildirimlerinde yaşamı tehdit eden olay oranı (%9,0), liraglutid (%4,8) ve semaglutid’e (%4,4) göre daha yüksekti (p=0,0013); ancak mortalite oranları ilaçlar arasında benzerdi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Semaglutid, liraglutid ve tirzepatid FAERS verilerine göre benzer kardiyovasküler güvenlik profilleri sergilemektedir. Bildirilen KVAO’ların çoğu, ciddi toksisiteyi değil bilinen farmakolojik etkileri yansıtmaktadır. Bildiğimiz kadarıyla bu çalışma, FAERS verilerini kullanarak bu üç ajanın KVAO örüntülerini doğrudan karşılaştıran ilk çalışmadır ve mevcut klinik çalışma kanıtlarını tamamlayıcı nitelikte yeni bir gerçek yaşam güvenlik perspektifi sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Semaglutid, liraglutid, tirzepatid, GLP-1 reseptör agonistleri, farmakovijilans, FAERS.
INTRODUCTION: Glucagon-like peptide-1 receptor agonists and the dual GIP/GLP-1 agonist tirzepatide are increasingly prescribed for type 2 diabetes and obesity, with clinical trials suggesting favorable cardiovascular profiles. However, post-marketing comparative data on cardiovascular adverse events (CVAEs) across these agents remain limited.
METHODS: We extracted FAERS reports between 2020–2025 where semaglutide, liraglutide, or tirzepatide appeared as the sole suspect drug. Reports with at least one CVAE—defined across four domains (arrhythmia, ischemic, hemodynamic, thromboembolic) were identified. We calculated CVAE proportions, summarized CVAE spectra, and compared serious outcomes (hospitalization, life-threatening events, death) between agents using χ² tests and risk ratios.
RESULTS: Among 26,930 monotherapy reports, 1,765 (6.6%) included ≥1 CVAE. CVAE proportions were highest for liraglutide (12.8%), followed by semaglutide (9.5%) and tirzepatide (5.3%) (p<0.0001). Common CVAEs included palpitations, heart rate increases, blood pressure fluctuations, and syncope. Major ischemic or thrombotic events were rare across all drugs. Serious outcomes occurred in 36.0% of CVAE reports for liraglutide, 29.7% for semaglutide, and 31.3% for tirzepatide (p=0.38). Tirzepatide reports had a higher proportion of life-threatening events (9.0%) than liraglutide (4.8%) or semaglutide (4.4%) (p=0.0013), while mortality rates were similar across drugs.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Semaglutide, liraglutide, and tirzepatide show comparable cardiovascular safety profiles in FAERS data, with most CVAEs reflecting known pharmacologic effects rather than severe toxicity. To our knowledge, this is the first FAERS-based study to directly compare these agents' CVAE patterns, offering complementary insight to existing clinical trial evidence.
Keywords: Semaglutide, liraglutide, tirzepatide, GLP-1 receptor agonists, pharmacovigilance, FAERS.