GİRİŞ ve AMAÇ: Çinko ve bakır glukoz metabolizması ve oksidatif denge için önemlidir. Bu çalışmada OGTT uygulanan bireylerde çinko bakır ve oksidatif stres belirteçlerinin düzeyleri değerlendirildi ve bu parametrelerin glukozla ilişkisi araştırıldı.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Toplam 195 yetişkin incelendi bunların 138’i sağlıklı kontrol ve 57’si yeni tanı diyabetti. Kan örnekleri T0 T1 ve T2 zaman noktalarında alındı. Glukoz insülin çinko bakır TOS ve ilgili biyokimyasal parametreler ölçüldü. Gruplar arası karşılaştırmalar yapıldı ve korelasyon ısı haritaları betimsel olarak sunuldu.
BULGULAR: Diyabet grubunda glukoz düzeyleri T1 ve T2’de kontrole göre daha yüksekti p <0.001. Çinko T1’de diyabet grubunda kontrole göre daha yüksekti 84.14’a karşı 77.95 µg/dL (p = 0.010) fakat T0 ve T2’de gruplar benzerdi. Bakır yük sonrası her iki grupta azaldı. TOS değerleri test sırasında her iki grupta daha düşük seyretti ve zaman noktaları arasında gruplar arası fark saptanmadı. Lipit profili insülin kortizol ve HOMA IR açısından anlamlı grup farkı görülmedi. Korelasyon desenleri kontrol grubunda daha stabil ilişkiler gösterdi diyabet grubunda ise iz elementler ve oksidatif belirteçler arasındaki ilişkiler daha zayıf ve değişkendi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Diyabetik bireylerde glukoz bozukluğu belirgindir ancak eser elementler ve oksidatif stres parametrelerinin OGTT’ye yanıtı sınırlıdır. T1’de gözlenen çinko yüksekliği kısa süreli mobilizasyonu düşündürür. Bu bulguların klinik karşılığını ve iz elementlerin olası hedef olarak değerini aydınlatmak için uzunlamasına ve müdahale çalışmaları gereklidir.

Anahtar Kelimeler: çinko, bakır, oksidatif stres, OGTT, diyabetes mellitus

Zinc, Copper, and Oxidative Stress in Diabetes: Insights from an OGTT Study

INTRODUCTION: Zinc and copper play important roles in glucose metabolism and redox balance. This study evaluated serum zinc copper and oxidative stress markers during an oral glucose tolerance test and examined their relationships with glucose dynamics.
METHODS: We studied 195 adults including 138 healthy controls and 57 individuals with newly diagnosed diabetes. Blood samples were obtained at baseline T0 at 60 minutes T1 and at 120 minutes T2. Glucose insulin zinc copper total oxidant status and related biochemical parameters were measured. Between group comparisons were performed and correlation heatmaps were presented descriptively.
RESULTS: Glucose levels were higher in the diabetes group than in controls at T1 and T2 with p <0.001. At T1 zinc was higher in patients than in controls 84.14 versus 77.95 micrograms per deciliter with (p = 0.010) while groups were similar at baseline and at T2. Copper declined after the glucose load in both groups. Total oxidant status was lower during the test in both groups in a descriptive manner and between group differences were not significant at any time point. Lipid profile insulin cortisol and HOMA IR did not differ significantly between groups. Correlation patterns suggested more stable relationships in controls and weaker more variable links among trace elements and oxidative markers in diabetes.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Glucose dysregulation was evident in diabetes whereas trace element and oxidative stress responses to the glucose challenge were modest. The higher zinc level at T1 in patients may reflect short term mobilization or redistribution. These findings support the need for longitudinal and interventional studies to clarify the roles of zinc and copper in dysglycemia and to assess the translational value of dynamic trace element measurements.

Keywords: zinc, copper, oxidative stress, OGTT, diabetes mellitus