ISSN: 2630-5720 | E-ISSN: 2687-346X
10 mm’den küçük proksimal üreter taşları için SWL ile üreterorenoskopik litotripsi karşılaştırması [Haydarpasa Numune Med J]
Haydarpasa Numune Med J. Baskıdaki Makaleler: HNHJ-21549 | DOI: 10.14744/hnhj.2021.21549

10 mm’den küçük proksimal üreter taşları için SWL ile üreterorenoskopik litotripsi karşılaştırması

Erhan Demirelli1, Ural Oğuz1, Mefail Aksu1, Mehmet Karadayı2, Ercan Öğreden1
1Giresun Üniversitesi Tıp Fakültesi, Üroloji Anabilim Dalı, Giresun, Türkiye
2T.C. Sağlık Bakanlığı, Artvin İl Sağlık Müdürlüğü, Artvin Devlet Hastanesi, Üroloji, Artvin

GİRİŞ ve AMAÇ: Önceleri proksimal üreter taşlarında ilk seçenek tedavi yöntemi olarak şok dalga litotripsi (SWL) önerilirken, günümüzde Avrupa Üroloji Derneği (EAU)' nin Ürolitiyazis kılavuzlarında 10 mm’ den küçük proksimal üreter taşları için hem SWL hem de üreterorenoskopi (URS) ilk basamak tedavi yöntemi olarak önerilmektedir. Bu çalışma ile 10 mm’ den küçük proksimal üreter taşlarında URS ve SWL'nin etkisini karşılaştırmayı amaçladık.
YÖNTEM ve GEREÇLER: Kurumumuzda 10 mm’ den küçük proksimal üreter taşı olan 87 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. SWL yapılan 43 hasta grup I, semirigid üreteroskop ile URS uygulanan 44 hasta grup II olarak isimlendirildi. İki işlemin başarısı ve komplikasyonları karşılaştırıldı. Tüm istatistiksel analizler SPSS 21. versiyon kullanılarak yapıldı. Bağımsız grupların karşılaştırılmasında “t testi”, eşleşen gruplarda eşleştirilmiş t testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık p<0,05 olarak kabul edildi. Sayılabilir değişkenler için ki-kare analizi kullanıldı. İki bağımsız grubun karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi kullanıldı.
BULGULAR: Hastaların ortalama yaşı grup I ve grup II'de sırasıyla 44,6 ve 44,3 yıl idi (p>0.05). Erkek/kadın oranı Grup I ve II' de sırasıyla yaklaşık 4 ve 2 idi (p>0.05). Grup I ve II' de hastaların ortalama taş boyutu sırasıyla 7,8 mm ve 6,8 mm idi (p<0.05). Her iki grupta da herhangi bir majör komplikasyon ve mortalite yaşanmadı. Taşsızlık oranları grup I ve grup II'de sırasıyla %67,5 ve %81,8 idi (p>0.05) (Tablo 1).
TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuçlarımıza göre proksimal üreter taşı <10 mm olan hastalarda URS başarı oranı SWL'ye göre daha yüksek olmasına rağmen aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildi.

Anahtar Kelimeler: Proksimal üreter taşı, üreterorenoskopi, SWL

SWL vs. ureterorenoscopic lithotripsi for proximal ureteral stones <10 mm

Erhan Demirelli1, Ural Oğuz1, Mefail Aksu1, Mehmet Karadayı2, Ercan Öğreden1
1Giresun University, Faculty of Medicine, Department of Urology, Giresun
2Republic of Turkey Ministry Of Health, Artvin Provincial Health Directorate, Artvin State Hospital, Department of Urology, Artvin

INTRODUCTION: While shock wave lithotripsy (SWL) was recommended as the first-line treatment method for proximal ureteral stones, today both SWL and ureterorenoscopy (URS) are the first-line treatment methods for proximal ureteral stones smaller than 10 mm in the European Urology Association's (EAU) Urolithiasis guidelines. recommended. In the present study, we aimed to compare the effect of URS and SWL in proximal ureteral stones smaller than 10 mm.
METHODS: We performed a retrospective analysis of 87 patients with proximal ureteral Stones <10 cm in our institution. Fourty-three patients underwent SWL were labeled as group I, and 44 patients underwent URS by semirigide ureteroscop were labeled as group II. Success and complications of the two procedure were compared. All statistical analyses were performed using SPSS, version 21. While “t test” was used for comparison the independent groups, paired t test was used in the matched groups. Statistical significance was considered at p<0.05. Chi- square analysis was used for the countable variables. Mann-Whitney U test was used for comparing two independent groups.
RESULTS: Mean age of the patients were 44.6 ± 12.5 years and 44.3 ± 15.1 years in group I and group II, respectively (p>0.05). Male/female ratio was about 4 and 2 in Groups I and II, respectively (p>0.05). The mean stone size of the patients were 7.8 ± 1.3 mm and 6.8 ± 1.5 mm in groups I and II, respectively (p<0.05). Any major complicatian and mortality were not experienced in both groups. The stone-free rates were 67.5% (n: 29) and 81,8% (n: 36) in group I and group II, respectively (p>0.05) (Table 1).
DISCUSSION AND CONCLUSION: According to our results, although the success rate of URS was higher in patients with proximal ureteral stones <10 mm compared to SWL, the diffence was not statistically significant.

Keywords: Proximal uretal stone, ureterorenoscopy, SWL



Sorumlu Yazar: Erhan Demirelli, Türkiye
LookUs & Online Makale